ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
317
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) گويى خبر دهندهء مرگ به عمد اين خبر را داد و مصيبت آن كس كه خبر مرگش را به من دادهاند بزرگ است و قد عظمت مصيبته و جلّت * و كلّ الجهد بعدك قد لقيت آرى مصيبت او بزرگ و گران است و پس از تو جمله اندوهان را ديدم إلى ربّ البريّة ذاك نشكو * فإنّ اللّه يعلم ما أتيت از اين مصيبت به خداى جهانيان شكوه مىبرم و خدا مىداند كه مرا چه بر سر آمده است أفاطم إنّه قد هدّ ركنى * و قد عظمت مصيبة من رزيت اى فاطمه جان اين مصيبت ركن مرا در هم شكست و مصيبت كسى كه بر مرگ او عزادار شدم بزرگ است . و همچنين هند دختر اثاثه اين ابيات را هم سرود : قد كان بعدك أنباء و هنبثه * لو كنت شاهدها لم تكثر الخطب پس از تو اخبار و گرفتاريهايى پيش آمد كه اگر مىبودى گرفتارى و هياهو چندان نمىشد إنّا فقدناك فقد الأرض وابلها * فاحتل لقومك اشهدهم و لا تغب ما تو را از دست داديم ، همچون زمينى كه باران پر بركت را از دست مىدهد ، پيش قوم خود باز آى و غايت مباش قد كنت بدرا و نورا يستضاء به * عليك تنزل من ذى العزّة الكتب تو ماه بودى و پرتوى بود كه از او كسب نور مىشد و از سوى خداوند عزيز بر كتاب نازل مىشد و كان جبريل بالآيات يحضرنا * فغاب عنّا و كلّ الغيب محتجب جبرئيل با آيات الهى نزد ما مىآمد و اكنون از ما غائب شد و غيب سراسر در پرده رفت فقد رزئت أبا سهلا خليقته * محض الضّريبة و الأعراق و النّسب من به مصيبت پدرى خوش خلق و و الا گهر و نژاده گرفتار آمدم . و عاتكه دختر زيد بن عمرو بن نفيل ، اين ابيات را در مرثيهء رسول خدا ( ص ) سرود :